De tijd

De wijzers tikken door

Daar staat de tijd niet bij stil

Ze lijkt altijd door te gaan

Soms sneller dan ik wil

De mooiste dingen zijn in tijd niet te meten

De liefde, de zon, en lachen niet te vergeten

En goede herinneringen delen, die zijn tijdloos bovendien

Even teruggaan naar wat mooi was en wat soms gemist wordt misschien

Navigeren tussen de dagen waar de tijd belangrijk was

Doorbladeren naar de momenten waar je de tijd juist even vergat.

Naarmate de tijd tikt wordt je vaak wijzer, maar draai er niet omheen.

Een tijd gevuld met liefde, zo mooi is er geen één.

Vrijheid

Met je haren in de wind of de wind in je haren.

Bepaal je helemaal zelf hoe jouw schip zal varen.

Je hebt de vrijheid om je koers zelf te bepalen

Je hebt de vrijheid om te varen in kleine meren, grote zeeën, oceanen of kanalen

Ook al waait het soms hard en zet je alle zeilen bij

Zelfs in de manier waarop je dat doet ben je volledig vrij

Niets is zo fijn als in vrijheid te leven. Om vrijheid te kríjgen moesten anderen geven.

Onze schepen kennen een veilige haven.

Dankzij de soldaten die voor ons hun leven gaven.

Nieuw jaar

Langzaam vallen de bladzijden dicht. Het is weer voorbij.

Tegelijkertijd een nieuw vooruitzicht; en het staat hier allemaal vlak voor mij.

Ik zwaai je uit en kijk nog één keer achterom. Ik zal jou gaan missen, terwijl ik al het nieuwe verwelkom.

Je hebt me veel geleerd maar het is voor jou tijd om te gaan. Ik zal nog eens aan je denken en aan alles wat je voor me hebt gedaan.

Je was ontzettend mooi en wat heb je me veel gebracht. Ik kijk naar het nieuwe, nog onbekende wat me daar toelacht.

Nieuwe lessen, herinneringen, een heel nieuw jaar. Ga ook nu je dromen volgen en laat je angsten daar.

De beste wensen voor 2019!

Gras

Het gras is niet groener bij de buren. Het gras is groener daar waar je het water geeft. Zolang je dat goed doet blijft jouw grasveld altijd het mooiste. Niet teveel water geven en niet te weinig. Je veld kan niet verdorren en ook niet verdrinken, zolang je maar weet waar de balans ligt

Winactie

Hoi allemaal,

Het is bijna winter, de tijd van lichtjes en gezelligheid maar ook de tijd van een droge en soms aangedane huid. Ik vond het daarom weer eens tijd voor een winactie, eentje waarmee je je huid weer boost kunt geven. Ik geef 1x een White Lotuspakket van Therme weg, met een handcreme, bodycreme en een parfum.

20181208_193615

Hoe doe je mee?

1. Volg me op Instagram http://www.instagram.com/myvisionthroughyoureyes

2. Like mijn post op Instagram en tag er een vriend(in) in

That’s it. De winnaar wordt 18 december bekend gemaakt. Goodluck!

#1 Praatstoel – World Suïcide Prevention Day

Hoi allemaal,

Vandaag het eerste artikel voor Praatstoel.
Gisteren was het World Suïcide Prevention Day en omdat ik een paar inzendingen kreeg met de vraag of het onderwerp suïcide besproken kon worden gaan we het hier vandaag over hebben. Ik vind het best een heftig onderwerp en eigenlijk schrijf ik nooit echt artikels over heftige dingen, dus misschien is het juist goed om dat nu een keer wel te doen.
Zeker omdat dit een onderwerp is wat juist bespreekbaar gemaakt moet worden en niet in de doofpot gestopt moet worden om er vervolgens maar zoveel mogelijk over te zwijgen.

Tijdens mijn opleiding tot verpleegkundige heb ik een paar keer met dit onderwerp te maken gehad. Ik vond dat best heftig, omdat het voor mij moeilijk voor te stellen is dat iemand een einde aan zijn of haar leven wil maken. Ook heb ik een keer in mijn omgeving meegemaakt dat iemand een poging tot suïcide gedaan heeft. Gelukkig is die poging mislukt en daar was diegene uiteindelijk zelf ook heel blij mee.
Diegene vertelde dat het vaak de pijn is die mensen willen doden en niet zichzelf in de eerste plaats. Dat zette me aan het denken. Ik vroeg me af wat er dan voor zorgt dat die pijn zo intens is. Het kan van alles zijn, maar het belangrijkste is dat mensen hun verhaal kwijt kunnen, dat er iemand is die luistert en niet meteen oordeelt.
Vorig jaar was er op social media een actie waarbij mensen een symbooltje op hun hand tekenden: de zogenoemde roomie. Door middel van de roomie lieten zij weten: ”Als je ergens mee zit kun je bij mij terecht met je verhaal. Ik zal naar je luisteren en er voor je zijn. Je hoeft niet alleen te vechten tegen je problemen, je bent niet alleen er zijn heel veel mensen die om je geven”

Als je dit leest en je zit ergens mee, weet dan dat je bij mij terechtkan. Praten is misschien geen directe oplossing, maar het kan wel een indirecte oplossing zijn.
Als je vermoed dat iemand kampt met suïcidale gedachten, probeer het onderwerp aan te gaan en de vraag te stellen of je vermoedens kloppen. Natuurlijk is dit misschien lastig, net als iemand in vertrouwen nemen om te vertellen waar je mee zit en wat jou zoveel pijn doet, maar het is ontzettend belangrijk om erover te praten.

Tot zover het eerste artikel voor Praatstoel.
Ik hoop dat jullie er iets aan hebben en delen mag natuurlijk altijd.

Fijne avond,

Liefs Cynthia

Parijs dag 3 – Non Merci

Hoi allemaal,

Vandaag het verhaal van de derde en meteen de laatste dag in Parijs.
Het was woensdag 30 augustus. De wekker ging weer vroeg want we kregen te horen dat het ontbijt tussen 08:00 en 08:30 was voor ons.
We vonden dit vreemd want de bus zou pas vertrekken om kwart voor 10.
Beneden aangekomen namen we een stevig ontbijt met croissantjes, yoghurt en een paar chocoladebroodjes.
Uiteindelijk bleek dat we gerust nog langer hadden kunnen blijven zitten in de ontbijtzaal, maar de tijden leken iedere dag anders te zijn. Ach ja, we hadden in ieder geval een prima ontbijt dus niets te klagen.

Rond kwart over 11 kwamen we aan bij Mont Martre.
Eerst volgde een straatje met vele souvenirwinkeltjes. Ik kocht er, heel cliché, een shirt met I Love Paris en nog wat souvenirtjes voor mn gezin.
Vervolgens gingen we door naar de sacre coeur. De buschauffeur had ons al gewaarschuwd voor zakkenrollers en afzetters dus we moesten heel goed opletten. We wilden graag op de sacre coeur, want vanaf het hoogste punt was het uitzicht erg mooi en dus besloten we naar boven te gaan

.
De weg naar boven stond alleen vol met grote brede mannen die, als je niet uitkeek, armbandjes rond je pols bonden en je daar vervolgens voor lieten betalen.
Jasmijn en ik konden gelukkig aan de afzetters ontkomen door achter een andere familie aan te lopen en zo min mogelijk op te vallen en non merci te zeggen.
We zijn niet een keer gerold dus dat was erg fijn.
Bovenaan was het uitzicht prachtig. Een straatmuzikant speelde harp en er stonden veel mensen omheen. Er ging een hele gezellige sfeer, typisch Frans.
Nou vind ik al best snel dingen mooi en interessant, maar ik voelde me er echt welkom.
Op de Champs-Elysees had ik dat wat minder, de mensen daar

zijn vooral stug en willen alles snel-snel doen, komen wat stugger over.

 

We merkten dat er op heel Mont Martre veel straatartiesten te vinden waren. Toen we een stuk verder liepen kwamen we twee mannen tegen met trommels en ze dansten en zongen. Het publiek werd er vrolijk in meegenomen. Ook waren er veel kunstenaars die vroegen of ze me mochten tekenen. Ook dan moet je goed oppassen want ze durven gerust 50 euro voor een tekening te vragen, al moet ik zeggen dat  ze allemaal wel echt fantastisch konden tekenen. Toch heb ik besloten om het niet te doen, we hadden niet superveel tijd en we wilden graag weer op tijd bij de touringcar staan.
Die vertrok om kwart voor 3 om terug naar Nederland te gaan. In plaats daarvan gingen we even op een terrasje zitten.
Daarna gingen we nog wat winkeltjes binnen en kochten we nog een paar flessen water, het was nog steeds best warm in Frankrijk ondanks de regen die dag.
De tijd vloog voorbij en voor we het wisten moesten we weer terug naar Nederland.
Parijs is een grote stad en drie dagen zijn eigenlijk net te kort om heel Parijs te zien, maar ik wil graag nog een keer terug om andere delen van de stad te zien.

Bisous,

Cynthia